مجله اینترنتی متنی و تصویری ایرانیان

معنی دامن گرفتن


معنی دامن گرفتن

دامن گرفتن . [ م َ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) میان انگشتان دست یا میان دو پای قرار دادن دامن . اخذ قسمت سفلای فروهشته ٔ جامه . گرد آوردن قسمت پایین لباس در میان دست یا سر انگشتان : تشذر؛ دامن بمیان پای گرفتن . (منتهی الارب ). || کنایه از متوجه ساختن کسی را بانجام کردن کاری : مرا امر معروف دامن گرفت فضول آتشی گشت و در من گرفت . سعدی . || فرا چنگ آوردن . داشتن بدست : بیدار شو و بدست پرهیز چون سنگ بگیر دامن حق . ناصرخسرو. سعدیادامن توحید گرفتن کاریست که نه از پنجه ٔ هر بوالهوسی برخیزد. سعدی . - دامن کسی گرفتن ؛ بازداشتن او از حرکت . رها نکردن که برود. از حرکت بازداشتن . مانع رفتن او شدن . مانع ترک کردن وی شدن : چند فشانی آستین بر من و روزگار من دست رها نمی کند عشق گرفته دامنم . سعدی . - دامن گرفتن کسی را یا چیزی را ؛ متوسل باو شدن . ازو خواستن . او را خواهانی نمودن . پناه باو بردن . باوملحق شدن : زین دیو بی وفا چو شدی نومید اکنون بگیر دامن حورالعین . ناصرخسرو. اگر عاشقی دامن او بگیر و گر گویدت جان بده گو بگیر. سعدی . مکن که روز جمالت سر آید ار سعدی شبی بدست دعا دامن سحر گیرد. سعدی . - || ازو دادخواهی کردن . بدادخواهی چنگ در دامن او زدن : اگر رحمت نیاری من بمیرم در آن گیتی ترا دامن بگیرم . فخرالدین اسعد (ویس و رامین ). نیز رجوع به ترکیب «دامن کسی را گرفتن » ذیل لغت دامن شود.

برای ملاحظه مطالب بیشتر در مورد دامن گرفتن اینجا را کلیک کنید

هم معنی دامن گرفتن


ترجمه دامن گرفتن


سخنان بزرگان با استفاده از کلمه دامن گرفتن



مطالب نزدیک به این موضوع:

معنی دامنکش

دامنکش . [ م َ ک َ ] (نف مرکب ) که دامن کشد. که دنباله ٔ دامن بر روی زمین فروهلد و براه رود. || مجازاً معنی خرامنده و بناز رونده دارد. ج ، دامنکشان .

معنی دامنکشان

دامنکشان . [ م َ ک َ ] (نف مرکب ، ق مرکب ) در حال کشیدن دامن . || متواضع فروتن . خاضع : ببارگاه تو دامنکشان رسید انصاف ز درگه تو گریبان دریده شدبیداد. خاقانی . || کنایه از رفتار بناز و خرام . (لغ

معنی دامنکده

دامنکده . [ م َ ک َ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) (از: دامن ، بمعنی قسمت سفلای قدامی جامه + کده بمعنی خانه و سرا و جای و محل ) بر روی هم اصطلاحاً معنی داخل دامن و درون دامن دارد : حیرت همه دم بکار نادانیهاست

معنی دامندار

دامندار. [ م َ ] (نف مرکب ) دارای دامن . دارای ذیل : بیضة لها سابغ؛ خود دامن دار. (منتهی الارب ). || دامنه دار. وسیع. پی دار. دنباله دار. که دنباله ٔ آن نگسلد: ابر دامن دار؛ که دنبال آن قطع نگردد. ||

معنی دامنه

دامنه . [ م َ ن َ / ن ِ] (اِ) فراخای زیر کوه . دامن کوه . لحف . (منتهی الارب ). بن کوه . پهنای کوه . زیر کوه یا بلندی : مناره ٔ بلند در دامنه ٔ الوند پست نماید. (گلستان ). چشم چو بگشود در آن دامنه دی

معنی دامن فراخ

دامن فراخ . [ م َ ف َ ] (ص مرکب ) که دامنی وسیع و گشاده دارد. مقابل تنگ دامن . || مجازاً با فیض . - || دامن ِ فراخ (با اضافه )؛ دامن گشاده و وسیع. مقابل دامن تنگ و چسبان . - دامن فراخ بودن ؛ با فیض ب

شما هم در مورد این موضوع بنویسید:

عنوان:  
توضیحات:  
حروف را وارد کنید: 
<