مجله اینترنتی متنی و تصویری ایرانیان

معنی برپای جستن


معنی برپای جستن

برپای جستن . [ ب َ ج َ ت َ ] (مص مرکب ) بزور پا برجستن . (آنندراج ). ناگهان جهیدن و بحالت ایستاده درآمدن : چو شاه آنچنان دید برپای جست گرفتش سر دست رستم بدست . فردوسی . چو بشنید مهراب برپای جست نهاد از بر دسته ٔ تیغ دست . فردوسی . ولی همچنان بر دعا داشت دست که شه سر برآورد و برپای جست . سعدی .

برای ملاحظه مطالب بیشتر در مورد برپای جستن اینجا را کلیک کنید

هم معنی برپای جستن


ترجمه برپای جستن


سخنان بزرگان با استفاده از کلمه برپای جستن



مطالب نزدیک به این موضوع:

معنی برپای ایستادن

برپای ایستادن . [ ب َ دَ ] (مص مرکب ) به کاری قیام کردن : چون بجز بندگی ندیدم رای ایستادم چو بندگان برپای . نظامی .

معنی برپوش

برپوش . [ب َ ] (اِ مرکب ) جامه ای که روی جامه های دیگر پوشند مقابل زیرپوش . (یادداشت بخط مؤلف ). بالاپوش . روپوش .

معنی برپا

برپا. [ ب َ ] (ص مرکب ) (از: بر + پا) ایستاده . روی پا. (ناظم الاطباء). قائم و ایستاده . (آنندراج ). سرپا. مقابل نشسته . - برپا بودن ؛ بر پای بودن صف ، متشکل بودن . رده بودن : بروز بار کو را رای بود

معنی برپریدن

برپریدن . [ ب َ پ َ دَ ] (مص مرکب ) پریدن : ای باز هوات برپریده از دام زمانه چون کبوتر. ناصرخسرو. خرد پر جانست اگر نشکنیش بدو جانت زین ژرف چه برپرد. ناصرخسرو. خواست که برپرد خویشتن در قید دید م

معنی برپای

برپای . [ ب َ] (ص مرکب ) برپا. قائم . ایستاده . سرپا : ز خوردن همه روز بربسته لب به پیش جهاندار برپای شب . فردوسی . دو اسب اندر آن دشت برپای بود پر از گرد و رستم دگر جای بود. فردوسی . شگفت آمدش

معنی برپراکندن

برپراکندن . [ ب َ پ َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) پراکندن : سکندر همه جامه ها کرد چاک بتاج کیان برپراکند خاک . فردوسی . خسک برپراکند بر گرد دشت که دشمن نیارد بر آن جا گذشت . فردوسی . رجوع به پراکندن شو

شما هم در مورد این موضوع بنویسید:

عنوان:  
توضیحات:  
حروف را وارد کنید: 
<